“Kadın inci gibidir” dedi Yaşlı. “Bazen senelerce, bazen de bir ömür boyu bir istiridyenin içinde saklar kendini. Fakat bir kez gün ışığı gördü mü çabuk unutur geçmişini. Geçmişte ne kadar saklanmışsa o kadar seyredilmek ister; ne kadar kapalı kalmışsa o kadar açığa çıkmak ister. İşte o an çıkıp geldiğinde artık kimse ona mani olamaz. Kendi bile.”

Diyor Elif “Şafak Şehrimin Aynaları” kitabında.

İster genç olsun ister yaşlı, ister çalışan veya ev hanımı, isterse entelektüel olsun, her kadın hayatının bir döneminde saklanır kabuğuna bir şekilde. Genç kız olur anlaşılmayı bekler, evlenir kocasına adar kendini unutur her şeyini, çocuk doğurur anne olur, dünya durur artık yaşamın anlamı minicik yavrusudur. Ne aile kalır gözünde, ne koca ne iş- kariyer, dünyada olup bitenler anne sütünü arttıran bitkilerden önemli değildir artık. En pasif kadın bile şahin yapar annelik. Kendi annesine, bebeğinin babasına dünyayı dar edebilir onun menfaat uğruna. Çok mutludur kadın kendi iç dünyasında. Her şey onun kontrolündedir ne de olsa.

Fakat gün gelir, her şey değişir. Hayatının merkezinde durduğu yavrusu büyür, bağımsızlığını ilan eder. Artık yalnızdır kadın. Bağlanacak yeni bir madde arar. Kimi kocasına sarar, kimi komşusuna, kimi de işine.. ki işte bu kadından korkmak gerekir. Anneliğin içinde beslediği tüm birikimleri işine yansıtır. Çocuğuyla kurduğu karşılıksız bağı işiyle, dış dünyayla kurmak ister, kuramazsa kırılır, yıpranır, ama hayır o annedir. Allah ona vazgeçmemeyi öğretmiştir bu dönem boyunca, ve direnir. Her yolu dener, başarmalıdır. Bir dönem hayatın merkezidir, kanına işlemiştir, iç güdüsel olarak öğrenmiştir başarılı olmayı; hayat vermiş, büyütmüş, eğitmiştir.

İşte bu nedenle, anneliği içine sindirerek yaşamış her kadın, kuantum sıçraması yaratabilir hayatının her alanında. Annelik kadınlığın en büyük dönüm noktası, tam olma halidir. Altından kalkamayacağımız yükün olmadığı hissini her an yaşamak demektir. Hiçbir kadın yoktur ki aklına koyduğunu, hedeflediğini elde etmesin. Özünde bu kadar güçlü, bağımsız ve başarılı bir cinsin, bir azınlık, korunması gereken bir kesim gibi senenin bir gününde anılması çok da anlamlı gelmiyor aslında.

Yine diyor ki Elif Şafak “Siyah Süt” kitabında;

“Sorulması gereken “Niçin tarih boyunca daha çok sayıda kadın şair ya da yazar çıkmadı?” değil. Esas soru, “Nasıl oldu da o bir avuç kadın şair ve yazar bu şartlara rağmen gene de çıkabildi?”

Unutmayalım, Allah biz kadınlara annelik duygusunu vermiş ki, dünyanın hakimi olmaya fırsat bulamayalım. Düşünsenize milyonlarca erkek yüzyıllardır savaşıyor, hala değişen bir şey yok…    

Bu habere toplam 8 yorum yazılmıştır.

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.

KÖŞELİ YAZILAR

	ON GÜN SONRA ÖLECEKSİNAYDIN insandanİTİKAF LA HİRAMIZA SIĞINALIMZORDUR SEVMEKGERÇEK DOSTBeni Sana Yazmıştı RabbimÖYLE BİR GEÇER ZAMAN Kİ...ÇİN İŞKENCESİÇalışma BekliyoruzSÜRDÜRÜLEBİLİR MİMARLIK VE KIRIKKALE07 Eylül 201003 Eylül 201031 Ağustos 201030 Ağustos 201024 Ağustos 201023 Ağustos 201022 Ağustos 201005 Ağustos 201011 Haziran 201001 Haziran 2010
Fazlı GÜVENTÜRK MİSAFİR KALEM Berra NEDVE Başak SALUK GÜVENTÜRK'ce Fatma ERKAN Ecrin BEYZA Melek ELVİN Halil HALAT Eda G. TOPRAK

HABER ARA